P e t e r A t e n T h e a t e r

Smalland

2 dames
uitgegeven door De Toneelcentrale 6979 BESTEL

 

Gerda heeft haar moeder Harriët een aantal maanden niet gezien. Er is een verwijdering ontstaan, omdat Gerda zich bedrogen voelt nu haar moeder plotseling genezen is van een terminale ziekte. Ook kan ze het maar moeilijk verkroppen dat haar ouderlijk huis is afgebrand. Het lijkt er zelfs op of haar moeder de woning moedwillig heeft laten verbranden en dat haar broer Gerard hier meer van weet. Gerard is altijd Harriët's oogappel geweest en Gerda voelt zich buitengesloten. Een toenadering tussen moeder en dochter lijkt nu welhaast onmogelijk.

 
GERDA
Sta jij nog steeds onder controle?
 
HARRIËT
Ik hoef voorlopig niet meer terug te komen.
 
GERDA
Dat begrijp ik dus niet.
 
HARRIËT
En waarom dan niet?
 
GERDA
Waarom dan niet? Omdat je doodging! Dat ging je toch?
 
HARRIËT
Ja. Dat ging ik.
 
GERDA
Alles was verdomme al geregeld. Namen stonden op papier. Wie er wel en wie er niet mocht komen. De volgorde van de muziek. Vooral geen cake.
 
HARRIËT
Hè bah, nee. Cake.
 
GERDA
En geen toespraken. Ook zo lekker kaal. Zit je de hele tijd naar die kist te kijken zonder dat er wat gebeurt.
 
HARRIËT
Nou, doe je ogen dan dicht. Luister naar de muziek.
 
GERDA
Van die treurige muziek. Dat we maar vooral gaan huilen.
 
HARRIËT
Jij zal geen traan om me laten. Jij vindt 't jammer dat ik nog leef.
 
GERDA
Ik geloof je gewoon niet!
 
HARRIËT
Ik moest er ook aan wennen, ja?! Ik was er klaar voor! Ik dacht; hier stopt 't! En toen sloeg die kuur aan. Opeens.
 
GERDA
Opeens.
 
HARRIËT
Jij volgde het op afstand. Als je nou 'ns de moeite had genomen...
 
GERDA
Ja, jij hield me toch op afstand? Ik mocht gewoon niet komen meer op laatst. Nee, dat wilde je niet.
 
HARRIËT
Ja, nee. Dat weet ik wel. Maar ik had gewoon behoefte aan wat rust op dat moment en jij bent dan zo... zorgzaam. Begrijp je? En dat werkt dan even niet.
 
Els de Jong en Margaret Tromp in Smalland tijdens het Spots op West festival in België
 
Interview met Peter Aten en Will Broerse in het Noordhollands Dagblad van vrijdag 6 februari 2004 door Saskia Nassenstein
 
NIEUW STUK VAN PETER ATEN GAAT OP FESTIVAL IN PREMIÈRE
 
WORMERVEER - Er is een heuse première op het Zaans Eenakterfestival. WTG speelt 'Smalland', de allernieuwste eenakter van Peter Aten. De 36-jarige schrijver uit Wormer die met drie avondvullende stukken en zes eenakters al een aardig repertoire op zijn naam heeft, schreef 'Smalland' speciaal voor dit festival.
Het stuk wordt gespeeld door Ria Jak en Han Molenaar. Aten doet zelf de regie, bijgestaan door Will Broerse.
'Smalland' gaat over een moeder en een dochter. De dames zijn al enige tijd gebrouilleerd. Ze ontmoeten elkaar toevallig bij de inpaktafel van Ikea en raken min of meer ongewild met elkaar in gesprek. Al pratend komen er allerlei onverwerkte toestanden boven water en lopen de emoties hoog op.
Aten ging aan de slag op verzoek van Ria Jak. De speelster die veel succes heeft gehad met twee monologen van Aten, wilde graag een keer samen op de planken staan met de veel gelauwerde Han Molenaar. Of Aten een eenakter voor hen wilde schrijven, vroeg ze. Aten ging akkoord. "Ria en Han zijn totaal verschillende mensen. Ik vond het heel leuk om daar iets mee te doen. En ik kreeg meteen een beeld. Iets over een moeder-dochterrelatie. Een conflict. Het is niet altijd 'click', maar nu wel. Blijkbaar zijn zij voor mij inspirerende dames.
De eenakter is volgens Aten behoorlijk heftig. "Toen Will Broerse de tekst las - ik laat haar altijd mijn stukken lezen - vond zij bepaalde dingen te erg. Te hard. Ze zei: 'Dat getreiter, kan dat wel?' Maar ik heb het er toch in gehouden. Vroeger werd ik altijd onzeker van het oordeel van Will, maar dat is nu minder. In dit geval heb ik voet bij stuk gehouden. Het moet gezegd worden. Het is inderdaad keihard, maar zo'n relatie wilde ik juist neerzetten."
"Het is zeker niet om te lachen," vult Broerse hem aan. "Hoewel, je weet niet hoe het publiek erop reageert." Aten, ietwat geschrokken: "Straks zitten we er helemaal naast en zit iedereen constant te lachen. Terwijl het zaken raakt van leven en dood."
Met de première in zicht slaat bij de schrijver de onzekerheid toe. Maar de speelsters zijn vol vertrouwen. Want, vinden ze, het is een goed stuk, er zit heel veel in en Atens schrijfwijze, zijn teksten, voelen goed. "Bovendien valt er met hem te praten."
Ze hebben de afgelopen maanden intensief gerepeteerd bij Broerse thuis. Onder leiding van Aten, maar als hij verhinderd was, nam Broerse de regie over. En de speelsters hadden inbreng.
Aten vindt dat niet meer dan logisch. "Zij hebben heel veel ervaring. Daar heb ik wat aan. Ik ben geen regisseur. Ik ken de trucjes niet. Aan een groot stuk waag ik me niet, maar met deze eenakter ligt het anders. Het is mijn tekst, ik wil er iets mee overbrengen en ik heb er goed over nagedacht hoe het gedaan moet worden. Wat dat betreft ben ik wat strenger geworden."
 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl