P e t e r A t e n T h e a t e r

Nico/Tine


1 dame ~ 1 heer
uitgegeven door De Toneelcentrale 6984 BESTEL
 
Een man rokend op een balkon. Een vrouw binnen in verwachting. Maar waar wacht ze eigenlijk op? En hoe lang moet hij nog buiten staan? Nico/Tine is een absurde tragikomedie die eerder opgevoerd werd onder de titel Meconium.
 
TINE
Ga buiten staan.
 
NICO
Tine, ik heb hier echt geen zin meer in.
 
TINE
Wat bedoel je?
 
NICO
Hoe lang dacht je dit nog vol te houden?
 
TINE
Wat?
 
NICO
Dit... gedoe.
 
TINE
Waar heb je 't over?
 
NICO
Je bent al jaren zwanger! Wanneer dacht je te bevallen?
 
TINE
Doe niet zo raar.
 
NICO
Al jaren sta ik te blauwbekken daar!
 
TINE
Maak 'm uit.
 
NICO
Waarvoor?
 
TINE
Voor het kind.
 
NICO
Jij hebt geen kind!
 
TINE
Hou je mond.
 
NICO
Jij hebt geen kind! Jij zult nooit een kind krijgen! Jij bent niet goed bij je hoofd! Jij durft naast me te zitten terwijl ik geprobeerd heb je te wurgen. Wil je dood? Wil je dat ik 't nog 'ns probeer?!
 
TINE
Ik wil dat je je kind accepteert!
 
NICO
Welk kind verdomme?!
 
TINE
Ons kind!
 
NICO
We hebben geen kind! We zullen nooit kinderen krijgen! Dat is 't enige wat hier geaccepteerd moet worden!
 

fragmenten van een voorstelling in Theater Bellevue in Amsterdam met Dick van den Toorn en Debbie Korper
 
Recensie in het Noord-Hollands Dagblad van maandag 12 februari 2007 door Saskia Nassenstein

TRAGISCH EN ABSURDISTISCH LIEFDESVERHAAL ATEN

De nieuwste van Aten is anders dan anders. Natuurlijk is de tekst belangrijk in dit spel van twee mensen die iets uit te vechten hebben. Maar van net zoveel belang zijn de stembuigingen, de stiltes tussen zinnen, de lichaamstaal, het licht en bovenal de muziek. Aten heeft in Nico/Tine het realisme laten varen en vertelt zijn verhaal in geabstraheerde vorm.
Een interessante wending van een schrijver die zich in zijn werk tot nu toe sterk betoonde in krachtige dialogen. In deze eenakter duidelijk minder. Aten weet ook raad met andere expressiemiddelen, maar hoewel hij boeiende en intrigerende dingen laat gebeuren is het verhaal moeilijk te duiden.
Het begint met een gedanste verbeelding van pril familiegeluk. Man, vrouw en baby'tje. Zij koestert, hij maakt foto's. Opeens wordt de man boosaardig. Het geluk is wreed verstoord. Wat volgt is vooral wrang, met veel bitterzoete humor. Het jonge stel - onmiskenbaar eens geliefden - communiceert moeizaam. Zij gedraagt zich zwanger, hij speelt met tegenzin mee. Maar dat duurt niet lang. In de scènes die volgen wordt er steeds heftiger getreiterd en geruzied. Zij pakt hem met zijn rookverslaving en vergeetachtigheid. Hij pest haar met haar onzekerheid en ridiculiseert haar nep-zwangerschap. Dat dit tot rampspoed gaat leiden is voorvoelbaar, maar de tragiek blijft onderbelicht.
In Guido Hagen en Jolien de Jong had Aten een paar ideale vertolkers van het door hem gecreëerde koppel. Hagen en De Jong kunnen uitstekend overweg met de Atentaal en diens zwarte humor. In deze voortdurend van stemming wisselende voorstelling lieten ze zien dat ze een meer sensitieve speelstijl ook goed beheersen.
 
Jolien de Jong en Guido Hagen in Nico/Tine foto's: Hans Geuzenbroek



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl